خراسان نو

                                              گلگشتی در گلستان مثنوی

                                           مولانای بلخی، کثرت گرا یا انحصارگرا

بخش دوم

علی ذکی

مولانا جلال الدین محمد بلخی، در اثر ماندگار و گرانسنگ خود، مثنوی معنوی، به مانند تمامی کتب بزرگ عالم در هر گوشه ای از این مصحف عظیم به مکتبی و اندیشه ای میدان داده و هر دلبرده ای را دلربایی نموده است و بدین سان، هواداران و پیروان جریان های فکری و بعضا متضاد را واداشته تا مشت آب ناچیزی را که از دریای بیکران مثنوی برگرفته اند، به تمام و کمال، خود آن بحر بی منتها پندارند و ناکامانه کوشیده اند تا اقیانوسی بیکران را در کوزه ناچیز خود جای دهند. حال آنکه به قول عزیزی، آن نهنگ عظیم در جویهای کم عمق این طریقتها آشنا کردن نداند و در گل فرو ماند.