خراسان نو

                                                     بسم الله الرحمن الرحيم                  

                                                  بازخوانی ایديولوژیک قانون اساسی

عبدالواحد ذکی

                              در مقال پیشین وعده سپردیم که در کشف حجاب گرایش (ایدیولوژی)پریوش مستور معاصر جهد کافی و دقت وافی کنیم و ذره بین عبرت  در تشتعشع آفتاب منطق و عقلانیت بر زوایای پیدا و نهان این خود نمای  تمامیت طلب  نهاده و مکنونات و اندوخته های آن را در حد بضاعت خویش بی پیرایش و بی آرایش به نقد بنشینیم .  اما نخستین گام  , شناخت و معرفت مقامی است که بر آن ایستاده ایم تا بدانیم از چه سخن میگوییم . در گفتار گذشته سخن از آن رفت که جامعه ما گرایش های رنگارنگی را آزموده  و مسیرهای  دشواری  را پیموده و اما لزوما  همه  آزموده ها  بر محور طولی  و  مثبت  نا یستا ده اند  و ای بسا غالب این  گرایشها رهــیافــتهای  نوین  و  مدرن واپسگرایی و انحطاط  برآمده اند و اگر اندک منفعت بر انبان خلق افزوده انداز رهگذر عارضی و فرع بر حرکت و  خواست بانیان بوده است  که تفصیل این بحث آشکار را عبث  میپنداریم . اما  درک  رهیافت جدید منوط به تحلیل نظری میثاق  نامه ایست که چه به اجبار و چه به اختیار نظام جدید ما  را پی افکنده و بر تمام شئون حیات ما پرتو افکنده.

                                           بسم الله الرحمن الرحيم

                                                سرابی ديگر؟

 عبدالواحد ذکی              

 قبل از آنکه وارد متن شويم مقدمه ای بر ضرورت آن ناگزير می نمايد به دو دليل يکی آنکه آينده معطوف به گذشته است و ديگر پرهيز از تکرار مکررات.اين به آن معناست که آينده فرزند گذشته است و از بطن آن فرو ميخزد و بدون شناخت و تحليل مناسب گذشته٬دست يازيدن به ايده های نو٬گاه اتوپياست وگاه پرتگاه هلاکت و فلاکت و اغلب تکرار عبرتهای گذشته و در وجهی نادر با تنقيح داده ها و دريافتها و تزريق ابتکارها به راه صواب نزديکتر و بهتر! و اما  برای تحليل بهتر بحث پيش فرضی را فريضه میپنداريم و آن اينکه ديدگاه نويسنده بر تحليل تاريخ معاصر گر چه از چشم انداز معرفت ثانوی است ولی ناگزير دين مدارانه است.